Er is in 2014 een belangrijke wetenschappelijke publicatie verschenen met een opvallende conclusie:
- de officiële aanbevolen dagelijkse hoeveelheid (RDA) voor vitamine D is gebaseerd op een statistische fout.
En die fout heeft grote gevolgen.
Wat was het doel?
De gezondheidsinstanties (IOM – nu National Academy of Medicine) wilden een dosis vitamine D bepalen waarmee 97,5% van de mensen een gezonde bloedwaarde zou halen (minstens 50 nmol/L).
Wat deden ze fout?
Ze bekeken niet de individuele mensen, maar de gemiddelden van studies.
Dat lijkt onschuldig, maar het is een cruciale vergissing.
- Gemiddelden zijn altijd veel “mooier” dan de realiteit.
- Mensen verschillen enorm in opname, lichaamsgewicht, zonblootstelling, darmgezondheid, genetica…
Door naar gemiddelden te kijken, werden de slechtst reagerende mensen onzichtbaar.
Vergelijking in mensentaal
Stel dat je wil dat bijna alle leerlingen slagen voor een examen.
De fout:
- Je kijkt alleen naar het klasgemiddelde.
→ De klas slaagt, maar er zijn nog steeds leerlingen gebuisd.
- De juiste aanpak:
Je kijkt ook naar de zwakste leerlingen en stemt daarop af.
Dat laatste heeft men bij vitamine D níét gedaan.
Het gevolg
Volgens de officiële richtlijn:
• 600 IU vitamine D per dag zou volstaan
• Daarmee zou 97,5% van de mensen een gezonde bloedwaarde halen
Maar met correcte berekeningen blijkt:
• 600 IU brengt 97,5% van de mensen slechts tot ~27 nmol/L
• Dat is ruim onder de gewenste 50 nmol/L
Om écht 97,5% van de mensen boven 50 nmol/L te krijgen, zou gemiddeld ± 8.900 IU per dag nodig zijn (volgens deze heranalyse).
Waarom zien wij dit elke dag in de praktijk?
Omdat richtlijnen:
• gebaseerd zijn op gemiddelden
• niet rekening houden met individuele verschillen
• vaak veel te laag zitten voor moderne levensstijl (binnen leven, zonnecrème, weinig zon)
En dus zien we:
• massaal vitamine D-tekorten
• klachten aan spieren, gewrichten, botten, herstel, weerstand
• en duidelijke verbetering wanneer mensen voldoende hoog en correct supplementeren (en opvolgen)
Belangrijk
Dit gaat niet over zomaar “hoge dosissen slikken”,
maar over:
- meten
- individualiseren
- opvolgen
Vitamine D is geen one-size-fits-all verhaal.
De video die dit helder uitlegt: